Walter Christaller | |
---|---|
Persona informo | |
Naskiĝo | 21-an de aprilo 1893 en Altensteig |
Morto | 9-an de marto 1969 (75-jaraĝa) en Königstein im Taunus |
Lingvoj | germana |
Ŝtataneco | Germanio ![]() |
Alma mater | Munkena universitato Universitato de Hajdelbergo Universitato Frederiko Aleksandro Erlangeno-Nurenbergo - doktoreco (–1932) ![]() |
Familio | |
Patro | Erdmann Gottreich Christaller (en) ![]() ![]() |
Patrino | Helene Christaller (en) ![]() ![]() |
Frat(in)oj | Erika Nöldeke-Christaller (en) ![]() ![]() ![]() |
Okupo | |
Okupo | bibliotekisto geografo ekonomikisto ![]() |
Walter CHRISTALLER (21a de aprilo, 1893 – 9a de marto, 1969), estis germana geografo kies ĉefa kontribuo al la fako estis lia Teorio de centraj lokoj,[1] unuafoje publikigita en 1933. Tiu elrompa teorio estis la fundamanto de la studo de urboj kiel sistemoj de urboj, pli ol kiel simplaj hierarkioj aŭ unuopaj entoj. Li dekomence interesiĝis pri la urba spaco kaj laboris pri la rolo de urboj kiel geografi-ekonomiaj unuoj, krom analizi la rilatojn inter urboj de la sama regiono.[2]
La teorio de centraj lokoj estas geografia teorio, kiu volas klarigi kvanton, grandecon kaj dislokigado de sidejoj en sideja strukturo. La teorio estis kreita en 1933 de Walter Christaller kun ekzemplo de ebenaĵa suda Germanio, por kio li sekvis teorion de Johann Heinrich von Thünen. Kun Hans Bobek (1903–1990) kaj Wolfgang Hartke (1908–1997), li estis enkondukanto de ekonomia kaj socia geografioj.