Bibliotheca Nationalis Hispaniae (Hispanice Biblioteca Nacional de España) est bibliotheca quae, organismus liber appellata,[1] deposita patrimonii bibliographici et documentarii Hispaniae tenet. Haec institutio, fontibus bibliographicis coniungendis, perscribendis, conservandisque dicata, triginta fere milliones rerum intra fines nationales ex saeculo XVIII editarum tenet, inter quas libri, periodica, magazinae, tabulae geographicae, soni impressi, adumbrationes, partiturae musicae, libelli.
Bibliotheca Nationalis bibliographicum patrimonium civicum per catalogum rerum in bibliotheca contentarum disseminat, atque omnibus procul per situm interretialem,[2] qui praecipuas res bibliographicas praebet, ac per permutationes interbibliothecarias praesto est. Lectores ad collectiones digitales penetrare possunt per Bibliothecam Digitalem Hispanicam.[3] Museum bibliothecae collectiones, operationes, historiamque Bibliothecae Nationalis conservat. Bibliotheca etiam rationes hodiernorum eventuum culturalium producit.[4]
Principalis bibliothecae sedes in paseo de Recoletos apud Palatium Bibliothecae et Museorum Nationalium patet, aedificium cum Museo Archaeologico Nationali communicatum. Praeterea, bibliotheca alteram sedem Compluti habet, in urbe universitariá, quae 35 fere chiliometra ad septentriones et orientem medii Matriti iacet.
Rector hoc tempore est Anna Santos Aramburo, anno 2013 creata.[5] Inter priores rectores erant Gloria Pérez-Salmerón (2010–2013), Milagros del Corral (2007-2010), Ioannes Paulus Fusi historicus (1996–2000), et Rosa Regàs auctor (2004–2007). Bibliothecae sunt 1025 fere conducti alii.
Bibliotheca, nomine Bibliotheca Publica Palatii (Hispanice Biblioteca Pública de Palacio), a Philippo V rege anno 1712 condita est