Dalam bidang pertanian, buah (Jawi: بواه ; kata ganda: buah-buahan بواه-بواهن) merupakan bahagian dari sesebuah tumbuhan yang mengandungi biji benih terjadi daripada ovari bunga atau putik tumbuhan tersebut[1] selepas berbunga. Kebanyakan buah mengandungi air tetapi juga mempunyai serat makanan pada kulit buah.
Buah adalah cara tumbuhan berbunga menyebarkan benih yang menjadi makanan untuk hidupan lain seperti haiwan dan manusia. Buah-buahan yang boleh dimakan khususnya, dibiakkan melalui pergerakan dan perhubungan simbiotik dengan hidupan-hidupan tersebut yang banyak bergantung kepada buah-buahan sebagai sumber makanan.[2] Oleh yang demikian, buah-buahan menyumbangkan sebahagian besar daripada hasil pertanian di seluruh dunia dan sesetengahnya (seperti epal dan delima) telah memperolehi maksud lambang dan budaya yang penting.
Dari segi masakan dan konteks penggunaan bahasa am, "buah" biasanya bermaksud struktur tumbuhan (atau hasil) berkaitan dengan biji yang biasanya mempunyai rasa yang manis atau masam dan boleh dimakan mentah begitu sahaja seperti epal, pisang, anggur, lemon, oren dan strawberi. Dari konteks penggunaan botani pula, istilah "buah" turut merangkumi banyak struktur yang selalunya tidak disebut sebagai "buah" misalnya lenggai kekacang dan kacang, isirong jagung, tomato, dan bijirin gandum;[3][4] malah sebahagian buah-buahan ini juga dimasak sebagai sayur-sayuran.