Een getuigenispartij of beginselpartij is een partij die prioriteit legt bij het rechtlijnig uitdragen van eigen beginselen en idealen, met een ondergeschikte rol voor bereidheid tot regeringsdeelname. Deze beginselen betreffen veelal religieuze, ideologische en / of staatkundige principes. Gezien de sterke nadruk op vasthouden aan eigen idealen, zijn getuigenispartijen in de regel niet of nauwelijks bereid om compromissen te sluiten om deel te nemen aan een conventionele regering. Ook is men terughoudend de eigen idealen te verwateren om zo een grotere groep kiezers aan te trekken.[1][2][3]
De functie van een getuigenispartij is primair actievoeren binnen de politieke arena en het agenderen van ideologische standpunten van de partij, waarbij de volksvertegenwoordiging wordt benut als aanjagend instrument. Een getuigenispartij valt veelal samen – maar niet noodzakelijk – met het zijn van een one-issue partij; een partij die zich typisch met slechts één of een beperkt aantal politieke thema's en doelen bezighoudt, en zich in de regel richt op een selecte doelgroep.[4]
Voorbeelden van partijen uit de Nederlandse nationale politiek die typisch als getuigenispartij worden aangeduid, zijn de SGP[5], Partij voor de Dieren[6][7], SP[8][9] en PVV.[10]
- ↑ Politiek leider van een partij. www.parlement.com. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ Getuigenispartij - de betekenis volgens Politiek woordenboek. www.ensie.nl. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ Beginselpartij - 6 definities - Encyclo. www.encyclo.nl. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ One-issuepartij. www.parlement.com. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ Scholten, Wilfred, SGP’er Chris Stoffer timmert opvallend aan de weg. Trouw. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ Vijf jaar Partij voor de Dieren in Nederlands parlement | Nieuws. Partij voor de Dieren. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ Mommers, Jelmer, De gestage opmars van de Partij van de Principes. De Correspondent (17 maart 2015). Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ SP Tribune: Huub Oosterhuis. www.sp.nl (1 september 2001). Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ „SP kan in de leer bij SGP”. RD.nl. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
- ↑ De PVV als getuigenispartij. www.parlement.com. Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.