Magister militum ("meester der soldaten") was de Romeinse term voor opperbevelhebber van het leger sinds Constantijn de Grote. In de laatste jaren van het West-Romeinse Rijk besliste de magister militum meestal welke Romein er keizer mocht worden en was zelf de werkelijke machthebber achter de troon.
Bekende magistri militum waren de Germaanse generaals in Romeinse dienst Stilicho, Ricimer en Gundobad. Minder dan een derde van bekende magistri waren van barbaarse orgine. [1]