Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych | |||
Fazy bitwy pod Provedien, jednostki brytyjskie – kolor czarny | |||
Czas | |||
---|---|---|---|
Terytorium |
wybrzeża Cejlonu | ||
Wynik |
bez rozstrzygnięcia | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Sri Lanki | |||
8°15′17,94″N 81°30′47,02″E/8,254983 81,513061 |
Bitwa pod Providien – nierozstrzygnięte starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1782, drugie w serii starć na Oceanie Indyjskim między eskadrami admirałów Hughesa i Suffrena.
W marcu Hughes przewiózł posiłki z Madrasu do niedawno zdobytego Trincomalee. 30 marca dołączyły do niego dwa liniowce[1], wzmacniając jego flotyllę do 11 okrętów[2]. Suffren, który 22 marca wysadził desant, by wspomóc oblężenie Cuddalore (które skapitulowało 4 kwietnia[2]), wyszedł następnie na morze, mając nadzieję na przechwycenie brytyjskich okrętów płynących z Europy[1].
9 kwietnia obie eskadry spotkały się na morzu, na południe od Cejlonu; Hughes uważał za swoje główne zadanie wzmocnienie Trincomalee, nie dążył do bitwy, ani jej nie unikał, płynąc na północny wschód. 11 kwietnia zawrócił ku portowi, a 12 uformował linię bojową, uznając że francuska eskadra ma możliwość doścignięcia i uderzenia na jego tyłowe okręty. Suffren nakazał atak, a mając jeden okręt więcej, rozkazał, by ostatni liniowiec w szyku okrążył flotę brytyjską, biorąc ostatni liniowiec wroga w dwa ognie[1]. Atak dowódcy w zdecydowany sposób wsparły tylko dwa inne okręty[2]. W efekcie w centrum wywiązała się zażarta walka między dwoma okrętami brytyjskimi a trzema francuskimi, w której obie strony poniosły ciężkie straty. Reszta okrętów francuskich podjęła mało skuteczną walkę z dystansu. Przed czwartą po południu, Hughes zmienił kurs, obawiając się nadmiernego zbliżenia do brzegu i Francuzi mieli szansę zdobycia poważnie uszkodzonego „Monmoutha”, który znalazł się między szykami flot, ale drugi liniowiec, „Hero”, zdołał go wziąć na hol. Pod wieczór obie eskadry zakotwiczyły i przystąpiły do napraw, które trwały tydzień. 19 kwietnia Francuzi spróbowali sprowokować Brytyjczyków do walki, a gdy to się nie udało, odpłynęli, by osłonić płynące z Europy konwoje. Hughes zaś popłynął do Trincomalee i pozostał tam do czerwca[1].
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie mahan
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie wieczorkiewicz