Dyskografia The Prodigy

Dyskografia The Prodigy
Ilustracja
The Prodigy podczas występu na Festival Internacional de Benicàssim w 2015
Wydawnictwa
Albumy studyjne

7

Albumy koncertowe

1

Kompilacje

1

Minialbumy

6

Single

30

Wideo

3

Teledyski

28

Brytyjska grupa muzyki elektronicznej The Prodigy wydała siedem albumów studyjnych, jeden album koncertowy, jeden album kompilacyjny, trzydzieści singli i dwadzieścia osiem teledysków. Uznani za pionierów takich gatunków jak rave, techno i big beat, grupa sprzedała ponad 30 milionów albumów na całym świecie[1]. Z dniem 9 listopada 2018 roku sprzedaż ich albumów w Wielkiej Brytanii wynosiła 4 707 982 egzemplarzy[2].

Pierwszym wydawnictwem The Prodigy był minialbum What Evil Lurks z 1991 roku. Debiutancki album studyjny grupy pt. Experience, ukazał się we wrześniu 1992 roku. Krążek dotarł do dwunastego miejsca w notowaniu UK Albums Chart i uzyskał status platynowej płyty w Wielkiej Brytanii oraz złotej w Polsce. Z albumu wydano pięć singli, z których wszystkie uplasowały się w top 11 notowania UK Singles Chart.

4 lipca 1994 roku ukazał się drugi album zespołu pt. Music for the Jilted Generation. Album zadebiutował na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii, a jego łączna sprzedaż w tym kraju wynosi 813 265 egzemplarzy[3].

Trzeci album studyjny The Fat of the Land wydany w czerwcu 1997 roku, osiągnął wielki komercyjny sukces, stając się numerem 1 w dwunastu krajach. Krążek promowały trzy single „Firestarter”, „Breathe” oraz „Smack My Bitch Up”, z których wszystkie stały się hitami. Album zyskał uznanie krytyków i do 2019 roku rozszedł się w ponad 10 milionach kopii na całym świecie[4].

Czwarty album Always Outnumbered, Never Outgunned pomimo sukcesu komercyjnego jaki odniósł w pierwszych dniach premiery, był najsłabiej sprzedającym się wydawnictwem ze wszystkich dotąd wydanych przez The Prodigy. Został również słabo oceniony przez krytyków, którzy zarzucali mu odejście od stylu znanego w poprzednich albumach[5].

Wydany 20 lutego 2009 roku piąty album Invaders Must Die zyskał znacznie większą popularność niż poprzednia płyta, a jego łączna sprzedaż przekroczyła 1 300 000 egzemplarzy na całym świecie[6].

The Day Is My Enemy miał swoją premierę 30 marca 2015 roku. Album uzyskał w Wielkiej Brytanii status złotej płyty.

No Tourists to siódmy album grupy, wydany 2 listopada 2018 roku, jest ostatnim albumem The Prodigy nagranym z udziałem wokalisty Keitha Flinta przed jego śmiercią w marcu 2019 roku[7]. No Tourists zadebiutował na pierwszym miejscu notowania UK Albums Chart, stając się siódmym z rzędu albumem The Prodigy, który tego dokonał[8].

  1. BBC – T in the Park Festival 2010 – The Prodigy. bbc.co.uk. [dostęp 2019-03-06]. (ang.).
  2. 'The Prodigy are a unique British band': Dance veterans score seventh No.1 album. musicweek.com. [dostęp 2019-03-06]. (ang.).
  3. Full throttle: The Prodigy's chart history in numbers. musicweek.com. [dostęp 2019-03-07]. (ang.).
  4. The Prodigy to release 15th anniversary edition of ‘The Fat Of The Land’. nme.com. [dostęp 2019-03-07]. (ang.).
  5. Always Outnumbered, Never Outgunned by The Prodigy. metacritic.com. [dostęp 2019-03-07]. (ang.).
  6. Marilyn Manson: Antichrist indie star. reuters.com. [dostęp 2019-03-07]. (ang.).
  7. Keith Flint death: Prodigy singer known for 'Firestarter' dies aged 49. independent.co.uk. [dostęp 2019-03-04]. (ang.).
  8. The Prodigy score seventh Number 1 album with No Tourists. officialcharts.com. [dostęp 2019-03-04]. (ang.).

From Wikipedia, the free encyclopedia · View on Wikipedia

Developed by Nelliwinne