![]() Jordan 194 prowadzony przez Eddiego Irvine’a podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 1994 | |||
Kategoria | |||
---|---|---|---|
Konstruktor | |||
Projektant | |||
Dane techniczne | |||
Nadwozie |
monocoque z włókna węglowego o strukturze plastra miodu | ||
Zawieszenie przednie |
|||
Zawieszenie tylne |
|||
Silnik | |||
Skrzynia biegów |
Jordan, półautomatyczna, 6 biegów + wsteczny | ||
Paliwo | |||
Opony | |||
Historia | |||
Debiut | |||
Kierowcy |
14. Rubens Barrichello | ||
Używany | |||
Wyścigi |
16 | ||
Wygrane |
0 | ||
Pole position |
1 | ||
Najszybsze okrążenie |
0 | ||
|
Jordan 194 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Gary'ego Andersona i Andrew Greena na sezon 1994 dla zespołu Jordan Grand Prix. Samochód napędzały jednostki Hart 1035, rozwinięta wersja silników z roku 1993. Samochodem z numerem 14 jeździł Rubens Barrichello, a samochodem z numerem 15 - Eddie Irvine (w jego zastępstwie również Aguri Suzuki i Andrea de Cesaris). Kierowcą testowym był Kelvin Burt. Głównym sponsorem był Sasol, pozostałymi Arisco, rząd Irlandii i mniejsi sponsorzy.
W związku z zakazem używania od sezonu 1994 aktywnego zawieszenia, automatycznych skrzyń biegów czy kontroli trakcji, Jordan zmodyfikował samochód. Użyto półautomatycznej skrzyni biegów i zawieszenia z podwójnymi łącznikami poprzecznymi. Jordan uważał, że uproszczenie przepisów pozwoli na tak udany sezon, jak w 1991 roku. Istotnie, obniżony airbox i opadnięty przedni spojler nawiązywały do konstrukcji Jordana 191.
Sezon rozpoczął się bardzo udanie, od czwartego miejsca Barrichello w Grand Prix Brazylii. W tym samym wyścigu Irvine został uznany za winnego spowodowania kolizji z Josem Verstappenem i Martinem Brundlem i pomimo apelacji zespołu został zawieszony na trzy wyścigi.
Podczas Grand Prix Pacyfiku Irvine'a zastąpił Aguri Suzuki. W tym wyścigu Barrichello zdobył trzecie miejsce, co było pierwszym podium w historii zespołu Jordan Grand Prix. Podczas treningów do Grand Prix San Marino Barrichello miał groźnie wyglądający wypadek, ale nic poważnego mu się nie stało. W Grand Prix Monako zastępujący Irvine'a Andrea de Cesaris zdobył czwarte miejsce. Taką samą pozycję Barrichello zdobył jeszcze w Grand Prix Wielkiej Brytanii, Włoch, Portugalii i Australii. Podczas deszczowych kwalifikacji do Grand Prix Belgii Barrichello zdobył pole position, stając się ówcześnie najmłodszym kierowcą z tym osiągnięciem (rekord ten pobili później Fernando Alonso i Lewis Hamilton). W wyścigu kierowca ten odpadł na skutek błędu podczas dublowania wolniejszego kierowcy.
Dla Irvine'a sezon nie był tak udany, zdobył on zaledwie 6 punktów (Barrichello - 19). Łącznie kierowcy Jordana zdobyli 28 punktów i ukończyli sezon na piątym miejscu w klasyfikacji konstruktorów, za "wielką czwórką" - Williamsem, Benettonem, Ferrari i McLarenem.
Podczas Grand Prix Francji Jordan umieścił na swoim samochodzie napis informujący o wyniku meczu Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej (Ireland 1 Italy 0). Podczas Grand Prix Włoch zespół potwierdził, że w 1995 roku będzie korzystał z silników Peugeot.